Spring naar hoofd-inhoud

Terreur van de laadpaal

Aangemaakt door Rob van Bergen | |   Blog

De toekomst is all electric! Dat lijkt een uitgemaakte Zaak. Het idee hierachter is vrij simpel: elektriciteit = reukloos + geen CO2 => goed! Over die formule worden nog achterhoedegevechten gevoerd met elektriciteitsproducenten en hun kolengestookte centrales (zóóó 2010). En met de netbeheerders die hun netten slim moeten maken. Maar het geloof in al het goede van elektriciteit is gewekt.

Om het gebruik van elektriciteit te stimuleren, worden op grote schaal maatregelen getroffen. Maatregelen waarvan de ratio mij wel eens ontgaat. Ik beperk me even tot elektrische auto’s. Het lijkt logisch om alle leaseauto’s die elektrisch kunnen rijden fiscaal te matsen. De CO2-uitstoot van een gemiddelde elektriciteitscentrale is immers lager dan die van een doorsnee lease-auto op diesel. Voor de zzp’er zijn er nog wat maatregelen overheen gegooid met de Toyota-hype als gevolg. Alleen al omdat we in Nederland geen elektrische auto’s produceren, is dit een wat merkwaardige stimuleringsregeling. Maar vooruit.

Twéé krachtbronnen: één doel
Zoals bekend rijdt de gemiddelde ‘plug-in-hybrid’ nog geen 60 km op een volle batterij om daarna over te schakelen op een stinkmotor. Dat de gemiddelde lease-rijder dus bijna volledig op benzine rijdt, moeten de leasemaatschappijen maar oplossen. Overigens slaat mijn gewone hybride bij het remmen heel slim de bewegingsenergie op in een accu. Hoe dan ook is de hybride uitgerust met twéé krachtbronnen voor één doel: het voortbewegen van de passagier(s). Eigenlijk te gek voor woorden. Wat te denken van al die grondstoffen die gebruikt zijn voor zo’n dubbel systeem? Daarbij sleep je elke kilometer die je rijdt al die spullen mee.

Wildgroei aan laadpalen
Het voorlopige resultaat van deze dubieuze logica is de elektrische laadpaal. Elektrisch rijden kent nu eenmaal een korte actieradius. Dat vraagt dus vaak bijtanken. Eh… bijladen. En daarom schieten de laadpalen als paddenstoelen uit de grond. Ze vertegenwoordigen ons geloof in de onfeilbaarheid van de elektrische toekomst! Het is volkomen logisch dat een benzinepomphouder ook elektriciteit verkoopt. Binnen de bebouwde kom althans. Daarbuiten wordt eigenlijk alleen de Tesla- en Fiskerrijder bediend… Ook is het volkomen logisch dat steden de smog bestrijden door vervuilende en stinkende vrachtwagens te weren met milieuzones. Of door alleen elektrische taxi’s en (deel-) auto’s toe te laten. Of door het autovrij maken van het centrum. In mijn ogen is het gezond beleid. Maar heel ongezond vind ik de wildgroei aan laadpalen. Iedere zichzelf ‘groen’ respecterende gemeente en organisatie en gemeente plant die dingen. Ook mijn woonwijk loopt deze lente uit met bloesems en... laadpalen.

Verloren democratie
Het ergste komt nog. Ook de parkeergarage bij mijn kantoor is vervuild. We hadden nu juist een prachtig democratisch systeem! Wie het eerst komt, die het laagst parkeert. Laatkomers kregen als bonus een aantal niveaus hoger, op behoorlijke loopafstand van je kantoorstoel. De elektrische terreur geeft echter de fiscaal gefêteerde leasers een parkeerplek op naam plus laadpaal. U raadt het al: op de laagste verdieping! Afgezien van mijn persoonlijke frustratie hierover, zet ik zo mijn vraagtekens bij een toekomst all electric.

Andere technieken
Ik gun ook de toekomst aan de brandstofcel en aan groen gas (dat landelijk dekkende gasleidingsysteem ligt er immers toch al). Laten we de kansen van deze technieken niet de kop indrukken door de (irrationele) bevoordeling van behoorlijk onpraktische elektrische vervoermiddelen. En laten we ons behoeden voor de epidemie aan laadpalen, de nieuwste parkeerplaatsvervuiling!

Terug